Διαβάζοντας το βιβλίο του Γκύντερ Γκρας και την ομολογία του ότι ήταν μέλος του ναζιστικού κόμματος κατά την διάρκεια της εφηβείας του μου γεννήθηκαν δυο ερωτήματα. Το πρώτο είναι αν κάποια μελανή σελίδα στη προσωπική ζωή ενός συγγραφέα θα πρέπει να βγαίνει στην επιφάνεια και ποιά στιγμή της ζωής του. Το δεύτερο είναι κατά πόσον αυτό το σκοτεινό σημείο μας επηρρεάζει στην αποτίμηση του συγγραφικού του έργου.
Οι συγγραφείς είναι παράξενα… ζώα. Αν αφήναμε τη ζωή τους να επηρεάσει την άποψή μας για το έργο τους θα ήταν μεγάλο λάθος. Ο Ντοστογιέφσκι, ο Χέμινγουει, ο Όργουελ, ο Τόμας Μαν, ο Όσκαρ Ουάιλντ, όλοι μεγάλοι, όλοι με αιρετικές απόψεις και τρόπους ζωής και επιρρεπείς στα λάθη. Οι συγγραφείς πρέπει να κρίνονται απ’ το έργο τους και μόνο.
By: Λάκης Φουρουκλάς on Μαρτίου 19, 2009
at 1:01 μμ
Όμως κατά πόσο τα λάθη τους αυτά μπορούν να επηρεάζουν το έργο τους; Και τι γίνεται όταν δεν μιλάμε για απλάλάθη αλλά για δομικά στοιχεια του χαρακτήρα τους;
By: akamas on Μαρτίου 19, 2009
at 8:37 μμ
Το βιβλίο αυτό δεν το έχω διαβάσει. Βρήκα πολύ ενδιαφέροντα τα ερωτήματά σου. Στα υπόψιν για το μέλλον, όμως! Καλό βράδυ!
Μ’ αρέσει που βρήκα και τον Λάκη εδώ, γιατί από το φεισμπουκ δεν καταλαβαίνω γρι!(καθότι χωριάτισσα!)
Χωράει μεγάλη συζήτηση το θέμα, παιδιά! Άλλη στιγμή!
Καλό ξημέρωμα!
By: κυκλάμινο on Μαρτίου 19, 2009
at 10:42 μμ
Ο συγγραφέας πρέπει να κρίνεται από το έργο του και μόνο. Αλλά φοβάμαι πως τα δύο είναι αλληλένδετα. Γιατί το έργο του κάθε συγγραφέα δεν μπορεί να μην επιρεάζεται από τα βιώματά του. Λάκη Φουρουκλά χαίρομαι που έδωσες ύστερα από πολλή καιρό το παρόν σου!
By: Yiola Papadopoulou on Μαρτίου 20, 2009
at 8:51 πμ
κυκλάμινο, είναι καταπληκτικό βιβλίο, σου το συνιστώ ανεπιφύλακτα. Γιόλα και εγώ πιστεύω ότι τα βιώματα του κάθε συγγραφέα δεν μπορούν να μην επηρεάζουν τον τρόπο γραφής. Όμως τι γίνεται όταν τα βιώματα είναι αρνητικά; Πως μπορεί να τα χειριστεί και να παράγε ένα θετικό έργο;
By: akamas on Μαρτίου 20, 2009
at 7:19 μμ
Μέσα από το χάος και την άρνηση πολλές φορές αναδιόμαστε στη ζωή σοφοί και προσγειωμένοι. Αλλιώς τα αρνητικά βιώματα θα οδηγήσουν το συγγραφέα σε ένα έργο με όλα τα αρνητικά στοιχεία που τόσο εύκολα συναντάμε στη λογοτεχνία και τον κινηματογράφο γεννικότερα.
By: Yiola Papadopoulou on Μαρτίου 24, 2009
at 8:32 πμ
Άκαμας, κράτησα το θέμα σου μη μου ξεφύγει…
Δυστυχώς για μένα, απ’ την ώρα που άρχισα να γνωρίζω τον χαραχτήρα κάποιων συγγραφέων (για τους εν ζωή, μιλάω) χάνω τον θαυμασμό μου και για το έργο τους. Το θεωρώ ψεύτικο, αφού δεν συμβαδίζει με τον χαραχτήρα τους και είναι ξένο απ’ αυτούς.
Παύει να μ’ ενδειαφέρει πια το καλό κέντημα.
Δως μου μια συμβουλή; Πώς να το αλλάξω;
Θα τα ξαναπούμε. Απόψε βιάζομαι πάλι!
By: κατερινα on Μαρτίου 31, 2009
at 10:41 μμ
…Να… ή να μην Να…
Ο νους είναι ανεξέλεγκτος!
Το θάρρος ή και το εμπορικό θράσος είναι εκείνο που διαφοροποιεί τον συγγραφέα από την “ηθική” του…
Πόσοι από μας, συγγραφείς ή όχι, έχουν τη δύναμη
να αποφεύγουν αυτόν τον πειρασμό της… ψυχολογικής ή και σωματικής … ξεγύμνωσης… πάνω στο χαρτί…
Εν τάξει, τις ταινίες τις χαρακτηρίζουν σε διάφορες κατηγορίες…
μα τα βιβλία; Πόσες τολμηρές ακόμη και “αισχρές” σελίδες υποβόσκουν!!!
Βαθύ…πηγάδι το θέμα!
(Μετά από δύο μέρες. Πρωταπριλιά ή όχι, ΙΟΣ καιροφυλακτεί!!!)
Υιώτα
Αστοριανή,
ΝΥ
By: Astoriani on Απριλίου 1, 2009
at 1:51 πμ
@κατερίνα
Δεν είναι ίδιοι όλοι οι συγγραφείς, ευτυχώς υπάρχουν ακόμη κάποιοι που έχουν ηθικό και ακέαιο χαρακτήρα.
@αστοριανή
Η λογοτεχνία είναι σίγουρα το ξεγύμνωμα του συγγραφέα, τίθεται όμως το ερώτημα πόσο αγγίζει την καρδιά του αναγνώστη.
By: akamas on Απριλίου 2, 2009
at 5:29 πμ
Προτιμώ ένα συγγραφ΄΄εα που γράφει καλά και ας είναι, η υπήρξε ανήθικος. Ανήθικοι είναι πολλοι γύρω μας, θα εξαντλήσουμε την αυστηρότητά μας στους συγγραφείς; Ένα καλό βιβλίο όμως είναι βάλσαμο σε τόσο πολλές ψυχές που έίναι σκέτος φαρισαισμός και διύλιση του κώνωπα το να ασχολέιται κανείς με την προσωπική ζωή ενός συγγραφέα. Συγκεκριμένα μάλιστα, ο Γκύντερ Γκρας ίσως έκανε λανθασμένες επιλογές σύμφωνες όμως με το γενικό πνεύμα της εποχής στη χώρα του, και με τον ενθουσιασμό της νιότης. Εχει μεγάλη διαφορά κατ εμέ….
By: κων/να on Απριλίου 2, 2009
at 2:22 μμ
Δεν διαφωνώ, επιλογές για τις οποίες μετάνιωσε στην πορεία.
By: akamas on Απριλίου 2, 2009
at 5:51 μμ