Ο Δημήτρης Άναλις (φιλολογικό ψευδώνυμο του Δημήτρη Τσακανίκα) «έφυγε» σε ηλικία 74 ετών αφήνοντας κενό στη λογοτεχνική κοινότητα της ελληνικής διασποράς. Ζούσε στο Παρίσι ενασχολούμενος με το δοκίμιο, την ποίηση, τη μετάφραση.
Σπούδασε Νομικά και Πολιτιτικές Επιστήμες σε Παρίσι, Γενεύη, Λωζάννη κι εργάστηκε ως υπάλληλος του ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών. Συνεργάστηκε με γαλλικές εφημερίδες και περιοδικά (Journal de Geneve, και le Monde, Les nouvelles littéraires) αλλά και με ελληνικά λογοτεχνικά περιοδικά (Νέα Εστία, Τραμ, Τα Νέα Ελληνικά κ.ά.) προτείνοντας ποιοτικά δείγματα της νεοελληνικής γραμματείας.
Μετέφρασε θεατρικά έργα και ποιήματα (Αισχύλο, Ιβ Μπονφουά, Αδωνι κ.ά.) ενώ την εργοβιογραφία του συμπληρώνουν ποιητικές συλλογές (Τα χέρια 1958, Ουρανούπολη 1972, Το στοιχειωμένο νησί (1974), Πανιά για περιπλάνηση (1976), Η σκιά που χτίζει (1978), μία νουβέλα (Το άλλο βασίλειο, 2003) και δύο μελετήματα (Σιωπηρή αδελφότητα, 1996 και Εγκώμιο για τη λεία, 2005).
