Αναρτήθηκε από: akamas | Οκτώβριος 6, 2011

Συνέντευξη Άννας Γαλανού

Πριν από λίγες ημέρες  παρουσίασα το βιβλίο της Άννας Γαλανού Αντιμέτωποι με το χθες. Η συγγραφέας απαντά σε κάποιες ερωτήσεις μου.

1. Το βιβλίο αποτελεί μια ιστορία αγάπης, η οποία εξελίσσεται σε μια μικρή επαρχιακή πόλη. Τι σε οδήγησε στο θέμα σου και στην τοποθέτησή του στην επαρχία;

 

Η επαρχία της δεκαετίας του ʼ70, γιατί σʼ αυτήν αναφέρεται το βιβλίο ήταν τελείως διαφορετική από τη σημερινή. Ακόμα υπήρχαν οι ταξικές διακρίσεις, πλούσιοι και φτωχοί, μορφωμένοι και αμόρφωτοι, άνδρες και γυναίκες. Τα όνειρα των γονιών, ιδιαίτερα για τις κόρες τους, ήταν να παντρευτούν έγκαιρα γιατί ο φόβος να μείνουν στο ʽʼράφιʼʼ ήταν υπαρκτός, αν περνούσαν τα 25 τους χρόνια, κάτι που απεύχονταν όλοι. Ήθελα ο αναγνώστης να μπει στο κλίμα αυτής της εποχής, που τώρα την ωραιοποιούμε και την αναπολούμε, ζώντας μια εξίσου σκληρή πραγματικότητα. Όμως και τότε τα πράγματα δεν ήταν καθόλου ρόδινα. Το αντίθετο μάλιστα, ήταν πολύ σκληρά. Όλη η οικογένεια έπρεπε να δουλεύει, κυρίως στα χωράφια, για να εξασφαλιστεί το καθημερινό φαγητό, η μόρφωση ήταν σε πολλές περιπτώσεις περιττή γιατί τα χρήματα δεν περίσσευαν για τέτοιες πολυτέλειες, υπήρχε ανισότητα ανάμεσα στα ζευγάρια, εγκλήματα τιμής, θρησκοληψία και κουτσομπολιό. Θέλησα να τα περιγράψω όλα αυτά, μιας και σήμερα όλα θεωρούνται δεδομένα και ασήμαντα. Για να φθάσουμε όμως μέχρι εδώ και να μιλάμε άνετα, όλα τα προηγούμενα που αναφέρω,  αποτέλεσαν μια ολόκληρη διαδρομή ζωής, που δεν μπορούμε να την αγνοήσουμε.

 

2. Η σχέση της Ερατώς με τον Αντρέα ξεκινά και συνεχίζεται αρκετά απρόοπτα, παρά το γεγονός ότι και οι δυο θέλουν αυτή τη σχέση. Τι σε οδήγησε να κάνεις αυτή την ανατροπή;

 

Η σχέση του Αντρέα και της Ερατώς ξεκινά τελείως ανορθόδοξα, μοιάζει ανέλπιδη, χωρίς προοπτική, γεμάτη λάθη, κρυμμένη μέσα σε ψέματα. Είναι κι οι δυο τους ανήμποροι να παραδεχτούν και να σηκώσουν το βάρος της αλήθειας που κρύβουν μέσα τους, να αποδεχτούν τα έντονα συναισθήματα αγάπης που βιώνουν. Το ζήτημα είναι πως κανείς τους δεν έχει συνειδητοποιήσει το μέγεθος των αισθημάτων που νοιώθει ο ένας για τον άλλο. Αρνούνται να σκεφτούν και να σκάψουν βαθειά μέσα στη καρδιά τους, από το φόβο μη τυχών και πληγωθούν περισσότερο. Γιαυτό οι σκέψεις που κάνουν κι οι αποφάσεις που παίρνουν είναι τελείως ασύμβατες με τα πραγματικά τους αισθήματα. Και είναι αυτές που τους οδηγούν σε διαφορετικούς δρόμους, που τους χωρίζουν, που τους κάνουν να νοιώθουν πως είναι απέναντι, πως είναι εχθροί.

 

3. Ταυτόχρονα βλέπουμε τη σχέση της Θάλειας με τον Πέτρο, μια σχέση που προκαλεί διάφορα σχόλια στη πόλη. Σκοπός σου ήταν να δείξεις τις αντιδράσεις που δημιουργούνται σε μια μικρή επαρχιακή πόλη από μια τέτοια σχέση;

 

Στη σχέση του Πέτρου και της Θάλειας, τα αισθήματα εξʼ αρχής είναι τελείως ξεκάθαρα. Δεν διστάζουν να τα εκφράσουν και να δείξουν σʼ όλους το μέγεθος της αγάπης και τη διάθεση τους να παλέψουν γιαυτήν, αγνοώντας όλα τα εμπόδια. Ακολουθούν ένα πολύ δύσκολο δρόμο, απέναντι σε προκαταλήψεις, σε κατεστημένα και εν τέλει σʼ ένα κοινωνικό αποκλεισμό που τους επιβάλλεται. Όμως είναι μαζί, παλεύουν μαζί, χωρίς να διστάζουν ούτε για μια στιγμή. Ο ρόλος της Θάλειας είναι περισσότερο δυναμικός και αποφασιστικός. Παρά την κοινωνική της θέση, που βρίσκεται πολύ ψηλά, δεν διστάζει να κατέβει όσο χρειάζεται, να αγωνιστεί για τα πιστεύω της, την αγάπη της και να δώσει όλες τις μάχες που πρέπει. Αυτό δεν γίνεται τυχαία. Είναι η εποχή που οι γυναίκες παίρνουν δυναμικά τη τύχη στα χέρια τους, που το γυναικείο κίνημα από θεωρία αρχίζει και γίνεται πράξη, ιδιαίτερα στην επαρχία, που οι κλειστές πόρτες και τα σιγοψυθιρίσματα πίσω απʼ αυτές, αφήνουν αδιάφορους τους ανθρώπους που έχουν πραγματικά στόχο να ξεφύγουν από τη μιζέρια και την κακοδαιμονία πολλών χρόνων. Το ζευγάρι αυτό καταφέρνει και επιβάλλει τους δικούς του κανόνες. Ασφαλώς με μεγάλο κόστος.

 

4. Η Ερατώ μένει έγκυος και παίρνει τη μεγάλη απόφαση να κρατήσει το παιδί. Πόσο δύσκολη ήταν εκείνη την περίοδο μια τέτοια απόφαση;

 

Το να είσαι ανύπαντρη μητέρα εκείνα τα χρόνια ήταν μια πολύ δύσκολη απόφαση. Εκτός από την προσωπική κατακραυγή και την απαξίωση, τον αποκλεισμό και την απομόνωση, τη δυσκολία να βρεις μια αξιοπρεπή δουλειά και την έλλειψη κρατικής αρωγής, είχες νʼ αντιμετωπίσεις την ίδια σου την οικογένεια, που τις περισσότερες φορές πιεσμένη κι ίδια από τον κοινωνικό περίγυρο σε απέβαλλε και σε απόδιωχνε σαν το μαύρο πρόβατο. Υπήρχαν δε περιπτώσεις που οι οικογένειες έφθαναν σε ακραίες λύσεις ʽʼτιμήςʼʼ και μόνο ελάχιστες ήταν αυτές που στέκονταν δίπλα στην ανύπαντρη μητέρα. Η Ερατώ τα γνώριζε όλα αυτά και γιαυτό αποφάσισε να φύγει και να χαθεί στην ανωνυμία της Αθήνας. Το ήθελε το παιδί, ενδόμυχα ήξερε πως ήταν παιδί μιας μεγάλης αγάπης, όμως ήταν ανήμπορη να μείνει στο χωριό και να παλέψει, όπως έκανε η Θάλεια. Εδώ όμως παίζει μεγάλο ρόλο και η κοινωνική θέση της μιας κοπέλας από την άλλη. Η Θάλεια είχε οικονομικά στηρίγματα και οικογένεια με διασυνδέσεις και εξουσία, για να την υποστηρίξει, η Ερατώ είχε μόνο τη φτώχεια της και την αγάπη των γονιών της, που δεν θα αρκούσε στη συγκεκριμένη περίπτωση.

          Εδώ λοιπόν, μιμούμενη τους αρχαίους τραγωδούς, δημιούργησα ένα ʽʼαπό  μηχανής Θεόʼʼ, την Ευαγγελία.  Έτσι όλα έγιναν πολύ πιο εύκολα, ώστε η Ερατώ να μπορέσει να ξεπεράσει πολλά και ουσιαστικά εμπόδια.

 

5. Η Ερατώ φεύγει για την Αθήνα και εκεί μεγαλώνει το παιδί της και γίνεται μια σπουδαία μοδίστρα. Πως μπορεί ένα φτωχό κορίτσι από την επαρχία να αντέξει αυτή τη πίεση και να ανταποκριθεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο στο νέο της ρόλο;

 

Ήταν μια πολύ δύσκολη απόφαση και ιδιαίτερα γιαυτήν που υστερούσε τόσο σε μόρφωση όσο και σε εμπειρίες. Πρώτον όμως δεν ήταν μόνη της. Η Ευαγγελία πια ήταν συνεχώς δίπλα της, φύλακας άγγελος και καθοδηγήτρια σʼ αυτή της τη προσπάθεια. Της έδειξε μεγάλη εμπιστοσύνη, τόνωσε τη ψυχή της υποστηρίζοντας πως μπορούσε να τα καταφέρει μια χαρά, της ανέβαζε το ηθικό λέγοντας της πως άξιζε να πάρει τα καλύτερα. Ήταν πολύ σοβαρό θέμα το ότι η Ερατώ είχε δίπλα της ένα τόσο δυναμικό άνθρωπο που την πίστεψε και την εμπιστεύτηκε. Δεύτερον η ίδια συνειδητοποίησε, πως η ζωή της ήταν πλέον ένας μονόδρομος, τον οποίο έπρεπε να περπατήσει ως το τέλος, νʼ ανεβεί τις ανηφοριές του, να προσπεράσει τα αδιέξοδα του, για να φθάσει τελικά στη μεγάλη λεωφόρο. Για πρώτη φορά πίστεψε στον εαυτό της και τα κατάφερε. Δεν έγινε απλά μια σπουδαία μοδίστρα, έγινε το όνειρο της υψηλής ραπτικής όλης της κοσμικής Αθήνας, του Παρισιού, της Νέας Υόρκης. Το μαγικό ραβδάκι, από κάποιο σημείο και μετά, το κράτησε αυτή στα δικά της χέρια και το κράτησε πολύ γερά.

 

6. Το τέλος του βιβλίου είναι αρκετά ανατρεπτικό. Τι σε οδήγησε σε ένα τέτοιο τέλος;

 

Ανέκαθεν, σʼ όλα τα βιβλία που διαβάζω αναζητώ τη δικαίωση στο τέλος της ιστορίας. Όταν δεν τη βρίσκω, το βιβλίο μου είναι αδιάφορο, μετά από λίγο παύω να το θυμάμαι. Η άποψη μου είναι πως ένα μυθιστόρημα πρέπει να δικαιώνει τους ήρωες του, να δίνει στο καθένα αυτό που του αναλογεί, αυτό που του αξίζει. Δεν είναι απαραίτητο η δικαίωση να έχει πάντα αίσιο τέλος. Εν προκειμένω όμως, το τέλος εδώ ήταν αίσιο γιατί όλοι οι ήρωες τιμωρήθηκαν πολύ σκληρά και για πολλά χρόνια, μέχρι ότου συνειδητοποιήσουν τα λάθη, τις παλινωδίες και τον υπέρμετρο εγωισμό που έδειξαν και που τις περισσότερες φορές, είναι αυτός που προκαλεί τη μεγαλύτερη ζημιά στις ανθρώπινες σχέσεις.

 

Να κλείσω υποστηρίζοντας αυτό που πιστεύω απόλυτα. Μπροστά στην πραγματική αγάπη πρέπει να είσαι ταπεινός. Σε ανταμείβει πάντα με τον καλύτερο τρόπο, με χαμόγελο ψυχής. Αυτό δεν σε εγκαταλείπει ποτέ.

 

Άννα Γαλανού

Advertisements

Responses

  1. Φανταστικό βιβλίο συγχαρητήρια !!!!!!!!!!!!


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Kατηγορίες

Αρέσει σε %d bloggers: