Αναρτήθηκε από: akamas | Μαρτίου 25, 2012

Συνέντευξη Απόστολου Σπανού

Πριν από λίγες ημέρες είχα την ευκαιρία να διαβάσω ένα πολύ καλό βιβλίο, το βλέμμα του Θεού του Απόστολου Σπανού και να το παρουσιάσω στο blog μου. Ο συγγραφέας απαντά σε κάποιες ερωτήσεις μου.

1. Το κεντρικό θέμα του βιβλίου περιστρέφεται γύρω από ένα χαμένο κείμενο της Παλαιάς Διαθήκης, στο οποίο θα πρέπει να φτάσουν τα μέλη της παρέας. Τι ακριβώς θέλεις να συμβολίσεις με αυτό το κείμενο;Και γιατί ένα κείμενο της Παλαιάς Διαθήκης;

 
Η μυθιστορία του Αδάμ και της Εύας ήταν πάντα ένα από τα πολύ αγαπημένα μου κείμενα, επειδή φτάνει στις ρίζες της ύπαρξης του ανθρώπου. Δεν είναι υπέροχο να σκέφτεται κανείς ότι ο Χριστιανισμός παρουσιάζει τη Δημιουργία ολόκληρης της ανθρωπότητας ως καρπό τσυνεργασίας του Θεού και της ερωτικής σχέσης των πρωτόπλαστων; Ο Θεός κάνει ό,τι κάνει και μετά μας αφήνει να ερωτευτούμε, προκειμένου να γίνουμε εμείς οι θεοί που θα πάμε την έννοια άνθρωπος ένα βήμα πιο πέρα. Το βήμα αυτό, όμως, προϋποθέτει μια σειρά αξιών και σχέσεων. Και είναι αυτές οι αξίες, γύρω από τις οποίες στρέφεται το μυθιστόρημα. Η ανάγνωση του κειμένου είναι μόνο η αφορμή. 
2. Για να μπορέσουν να φτάσουν στην ανάγνωση του κειμένου οι πέντε πρωταγωνιστές θα πρέπει να λύσουν εφτά γρίφους. Πως οδηγήθηκες σε αυτό το δημιουργικό τέχνασμα για να προχωρήσει η εξέλιξη της ιστορίας;
ΟΙ τέσσερεις πρώτες λέξεις του βιβλίου («Γνώθι σαυτόν, γνώθι Θεόν») προδιαθέτουν –θέλω να πιστεύω– τον αναγνώστη για ένα βιβλίο που θέτει ως σκοπό την αυτογνωσία, ένα βιβλίο που αντιμετωπίζει τη ζωή ως αναζήτηση. Αυτό ακριβώς κάνουν οι πρωταγωνιστές μου. Αναζητώντας τις απαντήσεις στους γρίφους, ρίχνουν μια ματιά μέσα τους, γνωρίζουν καλύτερα τον εαυτό τους και παίρνουν αποφάσεις που φέρνουν τη ζωή τους πιο κοντά στους πόθους της ψυχής τους. Το ότι οι γρίφοι είναι επτά αντικατοπτρίζει τις επτά σχέσεις που εκφράζουν τον πολιτισμό μας, είτε ατομικό είτε συλλογικό. 
3. Τι ακριβώς σημαίνει πολιτισμός; Και πως τον βιώνουμε στην εποχή μας;
Μακάρι να ήξερα! Αυτό που μοιράζομαι με τους αναγνώστες του Βλέμματος του Θεού είναι η σκέψη ότι πολιτισμός είναι ο τρόπος του σκέπτεσθαι και ο τρόπος του πράττειν, είτε του καθενός από εμάς προσωπικά είτε κοινωνικών ομάδων και συνόλων. Θέλω όμως να τονίσω τη λέξη τρόπος: αυτό που είναι σημαντικό είναι οι αρχές και τα κριτήρια, με βάση τα οποία σκεφτόμαστε ή κάνουμε κάτι. Και ο τρόπος, δηλαδή η ποιότητα, του πολιτισμού μας εκφράζεται μέσα από επτά σχέσεις: τις σχέσεις μας με τον εαυτό μας, τους άλλους, τον κόσμο γύρω μας, τον κόσμο μετά (εννοώ τον μεταφυσικό κόσμο), το θάνατο, τον χρόνο και τον έρωτα. Και βιώνεται, φυσικά, στην καθημερινότητά μας, όχι στις όποιες εξάρσεις μας. Ο πολιτισμός μας ως εραστών, για παράδειγμα, εκφράζεται κάθε μέρα και όχι μια φορά το χρόνο, στην επέτειο της σχέσης μας ή στη δήθεν γιορτή των ερωτευμένων. 
4. Σημαντικό ρόλο στο βιβλίο παίζει ο έρωτας. Αποτελεί θέμα μυαλού ή καρδιάς; 
Ή σώματος; Ο έρωτας παίζει σημαντικό ρόλο στη ζωή μας, το ότι πρωταγωνιστεί στο βιβλίο είναι απλώς αντικαθρέφτισμα της πραγματικότητας. Σε κάποια σημεία του βιβλίου υπάρχει διαπάλη καρδιάς και μυαλού στην ερωτική αρένα και έχω την εντύπωση ότι στα σημεία αυτά οι πρωταγωνιστές μου τα κάνουν τελικά θάλασσα. Όταν όμως μιλά η ψυχή τους, δηλαδή ολόκληρος ο άνθρωπος μέσα τους, νομίζω ότι μπαἰνουν σε πιο ενδιαφέρουσες προοπτικές. Η απουσία σωματικού έρωτα στο βιβλίο οφείλεται ακριβώς στο ότι ήθελα να ακουστεί καθαρά η παρέμβαση της ψυχής. 
5. Σημαντικό ρόλο στο βιβλίο παίζει ο θάνατος, όλα ξεκινούν από τον θάνατο του καθηγητή. Θα ήθελες να αναφερθείς λίγο στη φιλοσοφία του θανάτου όπως αυτή παρουσιάζεται μέσα στο βιβλίο;
Η σχέση του ανθρώπου με το θάνατο είναι κομμάτι της σχέσης του με τη ζωή, μια και είναι αναπόσπαστος από αυτήν. Δεν υπάρχει ζωή χωρίς θάνατο. Και το σημαντικότερο είναι, για να θυμηθώ τον Θορώ, να ζει κανείς πριν πεθάνει. Στο μυθιστόρημα ο θάνατος αντιμετωπίζεται ως πολύτιμος σύμβουλος για τη ζωή, μια και όλα παίρνουν καινούργιο νόημα όταν ο ίσκιος του πέσει πάνω τους. Και μια και ο θάνατος έρχεται «ως κλέπτης εν νυκτί», καλό είναι να μην τον ξεχνάμε στον προγραμματισμό μας, ιδίως όσοι είμαστε ερωτευμένοι με το «αύριο», που θα φιλοξενήσει τάχα όλα τα σημαντικά της ζωής μας.
6. Δεν είναι λίγες οι φορές που παρτηρούνται εσωτερικές συγκρούσεις στη ψυχή των ηρώων. Όμως, οι περισσότερες παρατηρούνται στον Κωνσταντίνο. Πως θα προσέγγιζες τον χαρακτήρα κα την ιδιοσυγκρασία του συγκεκριμένου ήρωα; 

Ο Κωνσταντίνος, ή Κάλλιστος, είναι ένας άνθρωπος που καλείται να αντιμετωπίσει τραύματα, παραλείψεις, λάθη και αποφάσεις του παρελθόντος και, κυρίως, συναισθήματα πρωτογενή και ειλικρινή. Η απόφασή του να μπει στο μοναστήρι σε πολύ μικρή ηλικία τον οδηγεί τελικά σε μια εσωτερική πάλη, με μαγνητικούς πόλους την αγάπη του για το Θεό και τον έρωτά του για το πιο ωραίο (και τελευταίο, κατά τη διήγηση της Γένεσης) δημούργημά Του: τη γυναίκα. Δεν είναι μόνο όμως συναισθήματα που συγκρούονται, αλλά και τρόποι ζωής: ο μοναχικός και ο ερωτικός, δύο τρόποι ζωής βασισμένοι σε απόλυτα συναισθήματα. Αντιμετωπίζει σίγουρα τα μεγαλύτερα διλήμματα από όλους τους πρωταγωνιστές κι αυτό ακριβώς είναι που δίνει σημασία στην τελική του απόφαση, όταν τελικά με το βλέμμα του Θεού γνωρίζει, και αγαπά, τον άνθρωπο μέσα του.

 
Εύχομαι καλή συνέχεια στο βιβλίο του.
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Kατηγορίες

Αρέσει σε %d bloggers: