Αναρτήθηκε από: akamas | 4 Οκτωβρίου, 2014

Συνέντευξη Βαγγέλη Προβιά

Πριν λίγες ημέρες διάβασα τη σειρά διηγημάτων του Βαγγέλη Προβιά με γενικό τίτλο τα μαύρα παπούτσια της παρέλασης. Ο συγγραφέας απαντά σε κάποιες ερωτήσεις μου και τον ευχαριστώ.

  1. Αντλείτε τα θέματά σας από τη καθημερινότητα. Πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι για κάποιον να χειρστεί απλ΄,α καθημερινά θέματα και να τα αναδείξει;

Δεν μου φαίνεται δύσκολο να ασχοληθώ με αυτό που λέμε καθημερινά θέματα – για να πω την αλήθεια, αν μου προσκαλούσαν δυσκολία δεν θα τα επέλεγα! Πιστεύω ότι κάθε άνθρωπος, όσο μέσος (επιτρέψτε μου την παραδοξολογία) και αν είναι, έχει μία ιστορία να πει. Ή για να το θέσω αλλιώς, είναι πρωταγωνιστής σε μία ιστορία. Ένα από τα καθήκοντα του συγγραφέα είναι να παρατηρεί και να καταγράφει – ακόμα και τις ιστορίες που κρύβονται πίσω από το αδιαπέραστο «πέπλο» της καθημερινότητας.

  1. Εσείς πως θα κρίνατε τα θέματα πάνω στα οποία είναι στηριγμένα τα διηγήματά σας;

Ελπίζω να γίνω κατανοητός: θα τα έκρινα με μια φράση ως «την μόνη επιλογή μου». Δεν υπήρχε κάποια παλλέτα θεμάτων από την οποία επέλεξα μέρικα. Αυτά ήταν τα θέματα που με συγκίνησαν και ακόμα με συγκινούν. Ο θάνατος, ο έρωτας, η αρρώστια, η ενοχή, η αλλαγή των ανθρώπων στην πορεία της ζωής τους, η ελπίδα που υπάρχει στον πόνο, ο πόνος που κρύβεται στα πιο χαρμόσυνα της ζωής… Συμπληρώνω εδώ ότι δεν κάθισα να γράψω τις ιστορίες στα «Μαύρα Παπούτσια Της Παρέλασης» έχοντας προ-αποφασίσει θέματα. Πρώτα γράφτηκαν οι ιστορίες, και μετά αποσαφήνισα, και εγώ ο ίδιος, το θέμα τους.

  1. Τι προσπαθείτε να αναδείξετε μέσα από τη θεματολογία σας;

Πιστεύω ότι η αφηγηματική τέχνη, το γράψιμο, δεν μπορεί να «αναδείξει» με τεχνοκρατική βεβαιότητα τίποτε. Αυτό που μπορεί να κάνει, με εξαιρετικό τρόπο, είναι να προσφέρει στον αναγνώστη μία βιωμένη αίσθηση του τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος. Ή έστω μίας εκδοχής του. Και πάλι όμως χωρίς αδιάσειστες αποδείξεις. Συνεπώς… θα ήμουν ευχαριστημένος πολύ αν κάποιος, διαβάζοντας τα «Μαύρα Παπούτσια της Παρέλασης», ήταν μετά την ανάγνωση πεπεισμένος ότι η εμπειρία του να είσαι άνθρωπος έχει και τις εκδοχές που παρουσιάζονται στις ιστορίες.

  1. Πολλά από τα κείμενά σας προέκυψαν μέσα από την ενασχόλησή σας με το blog που διατηρείτε, πόσο βοήθησε το blog για να δουλευτούν αυτές οι ιστορίες;

Πάρα πολύ! Πάρα πολύ! Δεν μπορώ να τονίσω πόσο πολύ. Το blog ήταν για πολλά χρόνια το φιλόξενο, ευάερο και ευήλιο γήπεδο όπου προπονούμην καθημερινά στο γράψιμο. Και επειδή η γραφή είναι η πιο αυτοτροφοδοτούμενη ενασχόληση που ξέρω, το να γράφω κάθε μέρα στο www.provato.gr με έκανε να θέλω να γράφω όλο και πιο πολύ. Κάτι που είναι απίστευτα πολύτιμο. Επιπλέον χάρη στις ιδιαιτερότητες του μέσου, είχα άμεση ανατροφοδότηση από τους αναγνώστες του blog, και επιπλέον «ξέπλυνα» και πολλά από τα αμαρτήματα που κάνει ο πρωτάρης της γραφής. Έτσι, όταν στράφηκα σε πιο μεθοδικό γράψιμο με «λογοτεχνικές» φιλοδοξίες, έγραφα πιο υποψιασμένα και ταυτόχρονα μου ήταν πιο εύκολο να κάνω edit στον εαυτό μου.

  1. Έχετε παρακολουθήσει μαθήματα δημιουργικής γραφής, ενώ διδάσκετε και σε μια σειρά μαθημάτων. Κατά πόσον θεωρείτε ότι τα μαθήματα δηιουργικής γραφής βοηθούν ένα συγγραφέα;

Τον βοηθούν πάρα πολύ και με πολλούς τρόπους – ειδικά τον πιο αρχάριο της γραφής: Τον ενθαρρύνουν να γράφει. Τον ξε-ντροπιάζουν στο να ομολογήσει, ακόμα και στον ίδιο τον εαυτό του, ότι θέλει να γράψει. Τον μαθαίνουν πως να εξερευνήσει τον εαυτό του για να βρει τον γραφιά μέσα του. Του δείχουν πως να διαβάζει και τι – ώστε να διδάσκεται με κάθε σελίδα ανάγνωσης από την κλασική και σύγχρονη λογοτεχνία. Τον συνηθίζουν στην κριτική από τους άλλους και του δείχουν τα «κόλπα» της επιτυχημένης και αποδοτικής αυτοκριτικής. Τον βοηθούν να διαπιστώσει τι είδος μυθοπλασίας προτιμά να γράφει. Όλα αυτά με πολλή πολλή δουλειά, αλλά ευτυχώς και με διασκέδαση που μένει αξέχαστη.

  1. Ποιά θεωρείτε ότι είναι τα θέματα που αγγίζουν περισσότερο το κοινό σας;

Αυτό δεν το έχω σκεφτεί καθόλου, ομολογώ! Το σίγουρο είναι ότι κρίνοντας από την υποδοχή που έχουν «Τα Μαύρα Παπούτσια της Παρέλασης» δεν μπορώ να πω κάτι συγκεκριμένο. Κάθε αναγνώστης έχει και την αγαπημένη του ιστορία και δεν υπάρχουν κάποιες που έχουν συγκεντρώσει μεγαλύτερη προτίμηση. Επίσης, σκέφτομαι τώρα, τουλάχιστον σε συνειδητό επίπεδο, δεν θα μπορούσα με τίποτε να γράψω με άξονα «θέμα που αγγίζει το κοινό». Θα ήταν, ότι έγραφα έτσι, καταδικασμένο στην αποτυχία. Νομίζω ότι οι συγγραφείς που έχουμε φιλοδοξίες από τον εαυτό μας είμαστε καταδικασμένοι να γράφουμε αυτό που πραγματικά θέλουμε. Αλλά με τον τρόπο που το κάνει κτήμα και όσων το διαβάζουν. Ακόμα και αν ως άνθρωποι δεν έχουν καμία σχέση με την αφηγούμενη ιστορία.

Τα Μαύρα Παπούτσια της Παρέλασης κυκλοφορούν από τις εκδόσεις ΟΛΚΟΣ. Στις 16 Οκτωβρίου 2014 το βιβλίο θα παρουσιαστεί στον Ιανό της Θεσσαλονίκης με ομιλητές τον συγγραφέα Γιώργο Σκαμπαρδώνη και τον δημοσιογράφο Παύλο Παπαδόπουλο, ενώ θα ακολουθήσει συζήτηση με συντονίστρια την δημοσιογράφο Γιώτα Κωνσταντινίδου.


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.

Kατηγορίες

Αρέσει σε %d bloggers: