Αναρτήθηκε από: akamas | Απρίλιος 5, 2018

Συνέντευξη Γιάννη Πριόβολου

Πριν λίγες ημέρες διάβασα το βιβλίο του Γιάννη Πριόβολου για τα τάγμαρα ασφαλείας, ένα θέμα που δεν έχει ερευνηθεί όσο θα έπρεπε και  ο συγγραφέας έρχεται να καλύψει ένα κενό με το βιβλίο του. Σήμερα  ο συγγραφέας με τιμά απατώντας σε κάποια ερωτήματά μου.

 

  1. Πώς προέκυψε η ενασχόλησή σας με τα Τάγματα Ασφαλείας, ένα θέμα που δεν έχει συζητηθεί ιδιαίτερα τα μεταπολεμικά χρόνια;

Απάντηση:

Κατ’ αρχήν πριν την ενασχόλησή μου με τα Τάγματα Ασφαλείας είχαν προηγηθεί κάποια άλλα συγγραφικά μου έργα που αφορούν την ίδια περίπου ιστορική περίοδο (Κατοχή 1941-1944 αλλά και όλη την περίοδο της δεκαετίας του 1940). Αναφέρομαι στα βιβλία μου: 1ον Μια αλυσίδα μνήμες κλπ. 1940-1949 (αφορά τη Β. Πελοπόννησο και ιδιαίτερα την Αχαΐα), εκδόσεις Αλφειός,  2ον Μόνιμοι αξιωματικοί στον ΕΛΑΣ (Νότια και Κεντρική Ελλάδα), εκδόσεις Αλφειος, και 3ον Αντιπαραθέσεις και διαμάχες στην κατεχόμενη Μακεδονία 1941-1944 (μόνιμοι αξιωματικοί στον ΕΛΑΣ Μακεδονίας), εκδόσεις Επίκεντρο.

Μετά την ολοκλήρωση των παραπάνω έργων μου και ιδιαίτερα εκείνου που αφορούσε τους μόνιμους αξιωματικούς στον ΕΛΑΣ, στο οποίο φαίνονται οι συνθήκες, κι όχι μόνο, μέσα από τις οποίες βρέθηκαν αυτοί στις τάξεις του «Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού», προέκυψε η ανάγκη να ασχοληθώ και με εκείνους τους αξιωματικούς που βρέθηκαν στην αντίπερα από αυτούς όχθη, στα Τάγματα Ασφαλείας, για να αντιληφθώ και να ξεκαθαρίσω –εγώ ο ίδιος περισσότερο– τις συνθήκες, τα αίτια, τα κίνητρα, την ιδεολογία κλπ. που τους οδήγησαν να καταταγούν σε αυτά. Φυσικά, πρόκληση για μένα να ασχοληθώ με το αναφερόμενο θέμα ήταν και η έντονη «σκοτεινιά» του· η επιμελώς δηλαδή κρυμμένη από κάποιους, που ασφαλώς είχαν ή και έχουν ακόμη τους λόγους τους, περίοδος αυτή της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας. Αναφέρομαι βασικά στην περίοδο της τρίτης κατοχικής κυβέρνησης με πρωθυπουργό και υπουργό Εθνικής Αμύνης τον Ιωάννη Ράλλη (1943-1944).

 

  1. Ποιος ήταν ο σκοπός της ίδρυσης των Ταγμάτων Ασφαλείας;

Ο σκοπός της ίδρυσης των στρατιωτικών αυτών μονάδων (Τάγματα Ασφαλείας) ήταν πρωτίστως πολιτικός και δευτερευόντως στρατιωτικός. Συγκεκριμένα, απόρρεε από την επιθυμία την παλαιών πολιτικών, κυρίως του Ιωάννη Ράλλη και των βενιζελικών απόστρατων στρατηγών Θεόδωρου Πάγκαλου και Στυλιανού Γονατά, οι οποίοι ήθελαν με κάθε τρόπο να εμποδίσουν την πολιτική και στρατιωτική επικράτηση της αριστερής πλευράς του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου (ΕΑΜ) και να ξαναβγούν αυτοί στο προσκήνιο, ει δυνατόν κυρίαρχοι πολιτικά και στρατιωτικά, αμέσως μετά την απελευθέρωση.

 

  1. Πώς στελεχώθηκαν τα Τάγματα Ασφαλείας;

Τα Τάγματα Ασφαλείας τα οποία άρχισαν να συγκροτούνται, στην Αθήνα, περί τα μέσα Μαΐου του 1943, στελεχώθηκαν καταρχήν από εθελοντές αξιωματικούς και οπλίτες αλλά και από άλλους οι οποίοι κλήθηκαν με ατομικές προσκλήσεις. Η επιλογή και των αξιωματικών και των οπλιτών γινόταν από αυτούς που ήταν αποδεδειγμένα αντικομμουνιστές ή ανήκαν σε εθνικιστικές οργανώσεις (μη αντιστασιακές κυρίως) οι οποίες ήταν, ένεκα έντονων πολιτικών αντιπαλοτήτων, προστριβών και συγκρούσεων, άκρως εχθρικές με την εαμική-κομμουνιστική Αντίσταση. Φυσικά προτιμούνταν, πέραν όλων των άλλων, όσοι ήταν ευμενώς διακείμενοι στα στρατεύματα κατοχής.

 

  1. Τι ώθησε τους αξιωματικούς να συμμετέχουν σε αυτά;

Πριν αναφερθούμε σ’ αυτό, είναι αναγκαίο να επισημάνουμε ότι από τις αρχές του 1943 η κομμουνιστική πλευρά που καθοδηγούσε την οργάνωση του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου και τον αντάρτικο στρατό της –τον ΕΛΑΣ– παράλληλα με το αναμφισβήτητο εθνικό-αντιστασιακο έργο της επιδείκνυε τάσεις πολιτικού και στρατιωτικού ηγεμονισμού – θα λέγαμε και αυταρχισμού σε κάποιες περιπτώσεις. Εξ’ αυτού, η συντηρητική και εθνικιστική παιδεία ορισμένων αξιωματικών, που εκείνη την εποχή είχε αρχίσει να εκδηλώνεται, πολιτικά, με ακραίο αντικομουνιστικό πάθος, είναι ένας από τους παράγοντες που ώθησε αρκετούς από αυτούς να καταταγούν στα Τάγματα σαν αντίπαλο δέος, εκθέτοντας όμως έτσι, ανεπανόρθωτα, την εθνική τους συνείδηση αφού γνώριζαν ότι με αυτό τον τρόπο θα συνεργάζονταν εκ των πραγμάτων με τον κατακτητή που εκείνος τα τροφοδοτούσε και τα όπλιζε για δικό του πρωτίστως όφελος. Ένας άλλος παράγοντας ήταν το δέλεαρ της επαγγελματικής αποκατάστασης όσων είχαν τεθεί σε απόταξη ή αποστρατεία για πολιτικούς λόγους ακόμη και πριν από το 1930, κυρίως όμως των φιλοβενιζελικών απότακτων-απόστρατων που είχαν συμμετάσχει στο στασιαστικό κίνημα του 1935 (1η Μαρτίου), δεδομένου ότι όλοι αυτοί, σύμφωνα με σχετικό νόμο του κατοχικού πρωθυπουργού Ιωάννη Ράλλη (φθινόπωρο του 1943), μπορούσαν να αποκατασταθούν αν κατατάσσονταν στα αντικομμουνιστικά αυτά τμήματα. Ο φανατικός αντικομουνισμός λοιπόν και η ιδιοτέλεια (για αρκετούς), ήταν οι βασικότεροι παράγοντες που ώθησαν στα Τάγματα τους αξιωματικούς, είτε ομιλούμε γι’ αυτούς που κατατάχτηκαν οικειοθελώς είτε με ατομικές προσκλήσεις.

 

  1. Ποια ήταν η σχέση τους με άλλες εθνικιστικές οργανώσεις;

Η σχέση των Ταγμάτων με τις περισσότερες από τις διάφορες εθνικιστικές οργανώσεις δεν ήταν, κατά βάση, εχθρικές. Μάλιστα με κάποιες ακραίες εξ αυτών, εκείνες που ευαγγελίζονταν τον εθνικοσοσιαλισμό, η σχέση τους κινούνταν στο πνεύμα της απόλυτης συνεργασίας και φιλίας. Επίσης στο πνεύμα της συνεργασίας και φιλίας ήταν και η σχέση τους με κάποιες υποτιθέμενες αντιστασιακές-εθνικιστικές οργανώσεις ή παρακλάδια αυτών, όπως ήταν από ένα χρονικό σημείο κι έπειτα ο ΕΔΕΣ Αθηνών, η φιλοβασιλική οργάνωση «Χ» του Παγκρατίου Αθηνών (γνωστή ως «ομάδα Παπαγεωργίου»), οι εθνικιστικές-τρομοκρατικές ομάδες Πανωλιάσκων στο Μεταξουργείο, τα υπολείμματα –μετά τον Ιανουάριο του 1944– της διαλυμένης πρώην Πανελλήνιας Αντιστασιακής Οργάνωσις (ΠΑΟ) στη Μακεδονία κλπ.

 

  1. Τα Τάγματα Ασφαλείας διακρίνονταν σε ιδιωτικά και κρατικά, ποιες οι διαφορές τους;

«Κρατικά» ήταν τα Τάγματα Ασφαλείας που δημιουργήθηκαν με νόμους της τρίτης κατοχικής κυβέρνησης (πρωθυπουργός και υπουργούς Εθνικής Αμύνης: Ιωάννης Ράλλης) στη Νότια Ελλάδα βασικά, πάντα με την έγκριση των κατακτητών. «Ιδιωτικά» ήταν εκείνα που συγκροτούνταν με την πρωτοβουλία κάποιων ατόμων άκρως εθνικιστών-αντικομμουνιστών και συνάμα συνεργατών των κατοχικών αρχών. Τα «κρατικά» διοικούνταν και πλαισιώνονταν οπωσδήποτε από μόνιμους αξιωματικούς που τοποθετούνταν σε αυτά με διαταγές του υπουργείου Εθνικής Αμύνης, ενώ τα «ιδιωτικά» διοικούνταν βασικά από ιδιώτες («καπετάνιους») με την πρωτοβουλία των οποίων και είχαν δημιουργηθεί. Φυσικά, και τα ιδιωτικά είχαν στη δύναμή τους μόνιμους αξιωματικούς, κυρίως κατώτερους και, ως επί το πλείστον, μη προερχόμενους από τη Σχολή Ευελπίδων. Τα ιδιωτικά βασικώς ευδοκίμησαν στη Μακεδονία όπου οι Γερμανοί έδειχναν ότι δε χρειάζονταν τη βοήθεια της κυβέρνησης των Αθηνών, αλλά προτιμούσαν να στηριχθούν στην ιδιωτική πρωτοβουλία π.χ. των «ηρώων» του δοσιλογισμού Γεώργιου Πούλου, Αντώνη Δάγκαλου κλπ., αλλά και άλλων παρόμοιων «ηρώων», όπως οι «καπετάνιοι» Κωνσταντίνος, Μιχαήλ και Κυριάκος Παπαδόπουλος.

 

  1. Ποια η διαφορά εμφύλιου και αντικατοχικού πολέμου;

Στην Κατοχή (1941-1944) και ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια της περιόδου της τρίτης κατοχικής κυβέρνησης (1943-1944), διεξήχθησαν πάρα πολλές συγκρούσεις μεταξύ ατόμων (Ελλήνων) αλλά και μεταξύ οργανώσεων (αντιστασιακών ή μη). Η σύγκρουση μεταξύ ατόμων ή μεταξύ αντιστασιακών οργανώσεων (π.χ. του ΕΛΑΣ με τον ΕΔΕΣ) ήταν αναμφισβήτητα εμφύλιος πόλεμος. Η σύγκρουση όμως μιας αντιστασιακής οργάνωσης ή ατόμων με άτομα ή τμήματα (Τάγματα Ασφαλείας, Ειδική Ασφάλεια κλπ.) που όπλιζε και τροφοδοτούσε ο κατακτητής, και ως εκ τούτου τα τμήματα αυτά ταυτίζονταν με τις δυνάμεις κατοχής, δεν ήταν εμφύλιος αλλά ήταν ένας ξεκάθαρος πόλεμος των υπόδουλων Ελλήνων εναντίον της Κατοχής· και ως εκ τούτου, ήταν αντικατοχικός πόλεμος.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Kατηγορίες

Αρέσει σε %d bloggers: