Δεν είναι η πρώτη φορά που ένας blogger αποφασίζει να γράψει ένα βιβλίο, αλλά  είναι η πρώτη φορά που ένας εκδοτικός οίκος απφασίζει να συγκεντρώσει μια σειρά από ιστορίες γραμμένες από bloggers οι οποίες αφορούν το διαδίκτυο.  Πρόκειται για ενδιαφέρουσες ιστορίες, μια αρκετά καλή προσέγγιση για το πως κάποιοι από εμάς προσεγγίζουμε το συγκεκριμένο μέσο. Και είναι αρκετά καλή η κίνηση του εκδοτικού οίκου να δώσει μέρος των εσόδων από την πώληση των βιβλίων σε ένα σύλλογο ατόμων με αναπηρία.

  Πρόκειται για μια νουβέλα που καθιέρωσε το σημαντικό Νορβηγό συγγραφέα στο παγκόσμιο λογοτεχνικό στερέωμα. Μεταφερόμαστε σε μια μικρή νορβηγική κωμόπολη και ένας λοχαγός είναι εγκατεστειμένος κοντά στο δάσος ως ένας σύγχρονος πρωτόγονος. Μέσα από τον ελάχιστο συγχρωτισμό του με τους ανθρώπους της κωμόπολης συναντά τον έρωτα μιας κοπέλας. Έτσι έχουμε την ευκαιρία να δούμε έναν τρόπο φυσικής ζωής κοντά στη φύση και την προαιώνια μάχη αρσενικού-θυληκού. Τελικά, από κυνηγός γίνεται θήραμα και για να ξεφύγει από την κατάσταση αυτή καταλήγει στην Ινδία, όπου και πεθαίνει. Καταπληκτική είναι η μετάφραση του Παύλου Νιρβάνα.

Αλήθεια, πόσα είναι τα πράγματα που μπορεί να χωρέσει το κλειδωμένο συρτάρι της ψυχής ενός άντρα;  Αυτό προσπαθεί να μας δείξει στο συγκεκριμένο βιβλίο η συγγραφέας. Ο Έκτορας γνωρίζει σε νεαρή ηλικία τη βεντέτα στη Μάνη, όταν χάνει τον πατέρα του. Δεν αντέχει τη συμφορά και έρχεται στην Αθήνα για να σπουδάσει και να δουλέψει, φαίρνοντας μαζί και τη κατάρα της μάνας του να μη γνωρίσει την αγάπη αν δεν εκδικηθεί για τον θάνατο αυτό.  Η γνωριμία του με μια κοπέλα δε΄χνει αρχχικά ότι η κατάρα δεν έπιασε, όμως η κοπέλα τρελλαίνεται όταν τη βασανίζουν στην ασφάλεια, είμαστε ακόμη στη δικτατορία και ανήκε σε μια αντιστασιακή οργάνωση, και οδηγείται στον θάνατο. Ακολουθεί η τραγωδία της Κύπρου και η πτώση της χούντας, ο Έκτορας πηγαίνει εκεί φαντάρος με την επιστράτευση και παρότι βαριά τραυματισμένος κατορθώνει νασώσει ένα κοριτσάκι που έχει χάσει τους γονείς του.  Τα χρόνια παρνούν, ο Έκτορας γίνεται ένας επιτυχημένος συγγραφέας και το κοριτσάκι μεγαλώνει και τον ‘έχει ως πρότυπο, τον ερωτεύεται. Παρόλα αυτά ούτε τώρα ο Έκτορας θα κατορθώσει να ζήσει τη χαρά της αγάπης, καθώς κουβαλά την κατάρα της μητέρας του και τα φαντάσματα από την πρώτη του αγάπη. Όταν η Μελίνα πηγαίνει στη Μάνη με τη σχολή της για να μελετήσουν τον τόπο, γνωρίζει και ερωτεύεται τον Μάρκο, τον άνθρωπο που πρέπει να σκοτώσει ο Έκτορας σύμφωνα με το έθιμο της βεντέτας. Η συνάντηση των δυο αντρών στέκεται μοιραία και γίνεται αφορμή η Μελίνα να ξεκλειδώσει το συρτάρι και να μάθει πολλά από τα μυστικά που κουβαλάει ο Έκτορας. Το στήσιμο των χαρακτήρων είναι άψογο, μας δείχνει ένα μεγάλο βάθο, κάτι που σημαίνει σκληρή δουλειά από τη συγγραφέα. Η γλώσσα είναι πολύ πλούσια, δεν στέκεται στα στερεότυπα της φτωχής τηλεοπτικής γλώσσας. Πρόκειται για ένα άψογο βιβλίο από πλευράς ανάτυξης και τεχνοτροπίας.

Στη Κόνιτσα μας μεταφέρει το συγκεκριμένο βιβλίο και μας παρουσιάζει την ιστορία μιας κοπέλας η οποία πηγαίνει πρόσφατα παντρεμένη στη πόλη την εποχή της δικτατορίας του Μεταξά. Εντυπωσιάζεται από την περιοχή και την παράδοσή της και κάνει μια προσπάθεια για να βάλει σε λειτουργία τους αργαλειούς της περιοχής. Όμως, έχει να αντιμετωπίσει την καχυποψία των ανθρώπων της περιοχής που θεωρούν ότι η κατάργηση των αργαλειών είναι πρόοδος και αντιτίθενται στη κίνηση αυτή. Το αποτέλεσμα είναι να καταλήξει στις φυλακές του Μεταξά. Πρόκειται για μια ηθογραφία της εποχής και τον τρόπο με τον οποίο σκέφτονται και αντιδρούν οι κάτοικοι της ελληνικής επαρχίας τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο, ιδίως σε μια περιοχή αρκετά κλειστή και συντηρητική.

Την ιστορία νός αργόμισθου,τζογαδόρου δημοσιογράφου, του Βλαδίμηρου Δημητριάδη μας περιγράφει το βιβλίο αυτό.  Κινούμενος ανάμεσα στην εφημερίδα για την οποία δεν γράφει ποέ τίποτε και το καζίνο όπου είναι διαρκώς χαμένος ο δημοσιογράφος  μας διηγείται μικρά και μεγάλα γεγονότα της ζωής του.  Με γλώσσα που κινείται σε καθημερινά επίπεδα, χωρίς καμιά προσπάθεια να γίνει λίγο πιο λογοτεχνική, ο συγγραφέας μας δείχνει τον οπορτουνισμό ενός προσώπου. Η προσπάθεια είναι μεν αρκετά φιλότιμη, τα αποτελέσματα φτωχά.

Με τον χρόνο τα βάζει η συγγραφέας στο μικρό αυτό αφήγημα, τον χρόνο που τρέχουμε πάντοτε να προλάβουμε χωρίς να ξέρουμε πολλές φορές τι θέλουμε να πετύχουμε. Όμως τι θα γινόταν αν ο χρόνος σταματούσε όταν εμείς κοιμόμαστε; Ή αν είχαμε την δυνατότητα να ταξιδέψουμε μέσα στον χρόνο και ναβρεθούμε όπου θέλουμε; Δυο βασικά ερωτήματα στα οποία ο καθένας μπορεί να απαντήσει όπως θέλει.

  Μια ενδιαφέρουσα συλλογή ποιημάτων μας παρουσιάζυν οι εκδόσεις Εκάτη, ποιήματα γεμάτα από Ελλάδα, από εικόνες από την παράδοσή μας, από ότι έχει μείνει όρθιο από τους παραχαράκτες της ιστορίας μας. Μετά από μελέτη που έκανε ο ποιητής θεωρεί τη βιβλική θρησκεία αντίποδα και εν μέρει κακέκτυπο της ελληνικής φιλοσοφίας και σκέψης, η οποία καταπολέμησε τον ελληνισμό ανηλεώς διαμέσου των αιώνων. Αυτά είναι τα στοιχεία που μας παρουσιάζει ο ποιητής μέσα από τα ποιήματα αυτά.

Σε μια πολυπολιτισμική πόλη, τη Νέα Υόρκη, μας μεταφέρει το βιβλίο αυτό και έχουμε την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε την διαφορά αντιλήψεων ανάμεσα σε ένα αντρόγυνο με διαφορετική πολιτιστική κληρονομιά. Ο άντρας έχει γεννηθεί και έχει μεγαλώσει στην Ιορδσνίσ κσι η γυναίκα στη Νέα Υόρκη.  Ο άντρας, παρά το γεγονός ότι έχει σπουδάσει στη πόλη αυτή και έχει μια καλή δουλειά, δεν μπορεί να προσαρμοστεί στον τρόπο ζωής και στις αντιλήψεις που επικρατούν. Έτσι, κάποια στιγμή παίρνει τα δυο από τα τρία παιδιά του και επιστρέφει στη χώρα του.  Πρόκειται για ένα βιβλίο που μας περιγράφει αρκετά παραστατικά τα προβλήματα που δημιουργούνται στις σχέσεις ατόμων με διαφορετικές αντιλήψεις και που μπορούν αυτά να οδηγηθούν.

Δεν είναι η πρώτη φορά που ασχολούμαι με το συγκεκριμένο θέμα και τον ρόλο που παίζουν οι κριτικοί βιβλίου στη πορεία ενός βιβλίου ή ενός συγγραφέα. Αφορμή για τη σημερινή μου αναφορα είναι ένα άρθρο του Δημοσθένη Κούρτοβικ στα Νέα, όπου φαίνεται καθαρότατα το επίπεδο των κριτικών στη χώρα μας. Ομαδοποιεί κάποιεςσυγγραφείς, κρίνει από την εξωτερική τους εμφάνιση την ποιότητα των βιβλίων τους και αναφέρεται με απακιωτικά και προσβλητικά λόγια για τους αναγνώστες τους. Ένας κατ’ εκοχήν καθεστωτικός κριτικός ο οποίος καλύπτεται από το όνομα της εφημερίδας στην οποία δουλεύει θεωρεί ότι μπορεί να προωθήσει τα βιβλία του επιτιθέμενος σε ομοτέχνους του και μειώνει το αναγνωστικό κοινό, πιστεύοντας ότι με τον τρόπο αυτό ότι μπορεί να αναδείξει τα βιβλία του. Όμως, ο τρόπος με τον οποίο εκφράζεται δείχνει και τη σύγχηση στην οποία βρίσκεται και τον μικροαστισμό του. Το δηλητήριο το οποίο διοχετεύει μέσα από τις στήλες της εφημερίδας τυ μπορεί κάλλιστα να μας δείξει ότι όχι μόνο δεν έχει διαβάσει τα βιβλία στα οποία αναφέρεται, αλλά ότι τα κίνητρά του κάθε άλλο παρά σκοπό έχουν να ενημερώσουν το αναγνωστικό κοινό.  Πιστεύω ότι δεν είναι σε θέση να σταθεί  κρτικά σε κάποιο βιβλίο και να μας πει τεκμηριωμένα τις απόψεις του αλλά σκοπό έχει ανούσιες επιθέσει χωρίς να είναι σε θέση να τεκμηριώνει τις απόψεις του. Με αφορμή το σγκεκριμένο άρθρο πιστεύω ότι θα πρέπει να δούμε τον ρόλο που παίζουν ορισένοι κριτικοί στη χώρα μας και να σκεφτούμαι που στοχεύουν.

http://www.tanea.gr/default.asp?pid=30&ct=19&artid=4520649

Μια ήσυχη πανεπιστημιούπολη κοντά στη νέα Υόρκη ελιναι το φόντο στο οποίο εξελίσεται αυτό το βιβλίο. Ο θάνατος μιας γυναίκας μετά από ένα καβγά με τον άντρα της γίνεται αφορμή  για να βγουν στην επιφάνεια οι εμμονές, τα μυστικά και οι αμαρτίες που βαραίνουν μια ευυπόληπτη παρέα εύπορων Άμερικανών, πανεπιστημακών στη πλειοψηφία τους, περιχαρακωμένων στο δικό τους μικρόκοσμο. Στο βιβλίο αυτό η συγγραφέας κατορθώνει να μας δώσει αρκετά γλαφυρά μερικές πτυχές της άρχουσας τάξης της Αμερικής και να μας δείξει τον τρόπο με τον οποίο λειτουργούν αυτοί που καθορίζουν ουσιαστικά το μέλλον ολόκληρου του πλανήτη.