Αναρτήθηκε από: akamas | Φεβρουαρίου 17, 2018

Νόρμπου Τσόπελ Παραμύθια από το Θιβέτ Εκδόσεις Απόπειρα

ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΘΙΒΕΤΣε χώρες όπως το Θιβέτ τα παραμύθια αποτελούν μια δημιουργική διέξοδο από τη δύσκολη ζωή και ένας καλός τρόπος να μεταφέρεται η παράδοση από τη μια γενιά στην άλλη. Στα παραμύθια τους οι Θιβετιανού μας δείχνουν ένα κόσμο πλούσιο σε φαντασία, ένα κόσμο γεμάτο δράκους και μάγισσες, με δαίμονες και ζώα. Στη σειρά αυτή των παραμυθιών που μας παρουσιάζουν οι εκδόσεις Απόπειρα έχουμε την ευκαιρία να δούμε να ζωντανεύει μπροστά μας ένας φατναστικός κόσμος από ένα μακρινό πολιτισμό.

Advertisements

Πόσο Ελληνικό είναι το Βυζάντιο; Πόσο Βυζαντινοί οι Νεοέλληνες; της Ελένης Γλύκατζη-ΑρβελέρΔεν χρειάζονται πιστεύω συστάσεις όταν μιλάμε για την Ελένη Γλύκατζη Αρβελέρ, μια από τις σημαντικότερες Ελληνίδες της εποχής μας. Μέσα στη μελέτη αυτή μας παραδίδει το απόσταγμα των γνώσεων που συσσώρευσε μέσα από τόσα χρόνια μελέτης του αντικειμένου και μας αναλύει πόσο επηρεάστηκε το Βυζάντιο από την αρχαία Ελλάδα και πόσο επηρέασε τους σύγχρονους Έλληνες. Πρόκειται για τη πρώτη πολυεθνική αυτοκρατορία και στηρίχτηκε στην ελληνική γλώσσα, το ρωμαϊκό δίκαιο και τη χριστιανική θρησκεία. Παρά το γεγονός ότι ήταν πολυεθνικό μόνο οι Έλληνες είμαστε στενά συνδεδεμένοι μαζί του και σκεφτόμαστε χαμένες πατρίδες.  Αυτά μελετάει η συγγραφέας στο συγκεκριμένο βιβλίο και μας δίνει αρκετά τις απαντήσεις της.

Αναρτήθηκε από: akamas | Φεβρουαρίου 15, 2018

Ονορέ ντε Μπαλζάκ Η ανθρώπινη κωμωδία Εκδόσεις Καστανιώτη

Ένα από τα σημαντικότερα έργα του Μπαλζάκ αποτελεί η ανθρώπινη κωμωδία, ένα έργο στο οποίο τολμά να κοιτάκει τη γαλλική κοινωνία και να μας προσφέρει όλα όσα τη χαρακτηρίζουν. Πρόκειται για μια τομή που δεν ξεφεύγει τίποτε καθω΄ς μέσα από τις σελίδες της παιρνούν όλοι οι χαρακτήρες της κοινωνίας, ανεξάρτητα από την πολιτική ή την οικονομική τους κατάσταση, αλλά η κατάσταση δεν παραμένει σε αυτό το επίπεδο. Προχωρά στη περιγραφή των ηθων και των εθίμων της κοινωνίας, καθώς και φιλοσοφικές μελέτες βασισμένες πάνω της. Στο βιβλίο αυτό ο Κωστής Παπαγιώργης δεν μένει μόνο στη μετάφραση, αλλά κάνει και μια πολύ καλή επιλογή των κειμένων η οποία μας εντάσσει στον τρόπο σκέψης του συγγραφέα.

Αναρτήθηκε από: akamas | Φεβρουαρίου 14, 2018

Έντεκα χρόνια

Σήμερα συμπληρώνονται έντεκα χρόνια από την ημέρα που έβαλα το πρώτο post σε αυτό εδώ το blog. Στην αρχή το είχα ξεκινήσει με γενική θεματολογία, αλλά σύντομα το εξειδίκευσα και ασχολείται σχεδόν αποκλειστικά με βιβλία. Πέρασαν έντεκα αρκετά γεμάτα χρόνια και είμαι ικανοποιημένος από το γεγονός ότι συνεχίζω ακάθεκτος.

Αναρτήθηκε από: akamas | Φεβρουαρίου 13, 2018

Έρμαν Έσσε Η φιλία

Η φιλία Μια από τις σημαντικότερες νουβέλες της παγκόσμιας γραμματείας μας παρουσιάζει η Αστάρτη στο μικρό αυτό βιβλίο, μια νουβέλα η οποία θα μπορούσε να πει κανίς ότι πρόκειται για ένα πέρασμα στην ενηλικίωση και έναν ύμνο στη φιλία. Δυο παιδιά είναι οι πρωταγωνιστές αυτής της νουβέλας, δυο φίλοι που μεγάλωσαν μαζί και στα φοιτητικά τους χρόνια ακολουθούν διαφορετικό δρόμο προς την ενηλικίωση, ο ένας αναζητά τη τέχνη μέσα από μια υπαρξιακή και ασκητική αυστηρότητα και ο άλλος μέσα από ασωτίες εντάσσεται στον αστικό κόσμο. Πρόκειται για ένα ακόμη έργο του Έσσε στο οποίο ο Έσσε εμβαθύνει στην ανθρώπινη ψυχή και με το απόσταγμά της μας οδηγεί στη κατανόηση του κόσμου που μας περιβάλλει.

Αναρτήθηκε από: akamas | Φεβρουαρίου 12, 2018

Δημήτρης Σίμος Τα βατράχια Εκδόσεις Bell

Ένα δεκατετράχρονο κορίτσι είναι το θύμα της πρώτης αστυνομικής περιπέτειας  που μας προσφέρει ο πρωτοεμφανιζόμενος συγγραφέας Δημήτρης Σίμος, παρουσιάζοντάς μας τον αστυνόμο Χρήστο Καπετάνο. Ο αστυνόμος επιστρέφει στην ενεργό δράση μετά από εξάμηνη αναγκαστική αργία με σκοπό να διαλευκάνει το συγκεκριμένο έγκλημα. Η έρευνα θα τον οδηγήσει σε ολόκληρη την Εύβοια και σε ένα απρόοπτο ταξίδι στο παρελθόν με άγνωστες από πρώτη ανάγνωση δυνέπειες. Πρόκειται για ένα αστυνομικό μυθιστόρημα με κοινωνικές προεκτάσεις καθώς ανατέμνει την πορεία της ελληνικής κοινωνίας στα τελευταία χρόνια του εικοστού αιώνα και τα πρώτα του  εικοστού πρώτου.  Ένα εύκολο στην ανάγνωση αστυνομικό μυθιστόρημα με κοινωνικές προεκτάσεις.

Ένα ενδιαφέρον βιβλίο μας προσφέρει στη πρώτη του συγγραφική απόπειρα ο Νίκος Σακελλαρόπουλος. Ένα βιβλίο στο οποίο προσπαθεί, όπως μας λέει και ο ίδιος, να ανασκευάσει παραμύθια που μας έχουν περάσει από τη μικρή μας ηλικία για δυο βασικά θέματα, τη θρησκεία και την ιστορία της χώρας μας, Ένα βιβλίο στο οποίο ανατρέπονται αρκετά παραμύθια  και λέγονται πολλές σκληρές αλήθειες, όπως το γεγονός ότι η χώρα μας είναι η μοναδική θεοκρατική χώρα της Ευρώπης, κάτι που συμβαίνει και με τη βούλα του Συντάγματος. Πρόκειται για ένα βιβλίο το οποίο θα πρέπει να διαβαστεί από άτομα που δεν έχουν προκαταλήψεις και μπορούν αν μη τι άλλο να διαβάσουν την οποιαδήποτε γνώμη, όσο και αν αυτή διαφωνεί από τη δική τους.

Αναρτήθηκε από: akamas | Φεβρουαρίου 10, 2018

Νίκος Φαρούπος Ο δήμιος Εκδόσεις Κέδρος

o-dimiosΔεν πάει πολύς καιρός που ολοκλήρωσα την απολογία του Εφιάλτη του ίδιου συγγραφέα και μου κίνησε το ενδιαφέρον να φω και κάποιο άλλο βιβλίο του ίδιου συγγραφέα. Έτσι πήρα και τον δήμιο, ελπίζοντας ότι θα βρω ένα εξίσου δυνατό κείμενο και δεν απογοητεύτηκα. Είχα την ευκαιρία να διαβάσω ένα ακόμη δυνατό κείμενο, με μόνη την διαφορά ΄τι η πλοκή στο βιβλίο αυτό διαδραματίζεται στην Αθήνα στις αρχές του εικοστού αιώνα. Φαινομενικά η κεντρική ιδέα του βιβλίου είναι ο έρωτς ενός δημοσιογράφου, ο οποίος κάνει τα πρώτα του βήματα στην εργασία του και στη ζωή με μια νεαρή κοπέλα. Στο επίπεδο αυτό έχουμε την ευκαιρία να δούμε τα έντονα συναισθήματα που γεννά στους ανθρώπους ένας μεγάλος έρωτας. Εμβαθύνοντας στο έργο παρατηρούμε τα ήθη και τα έθιμα που επικρατούσαν στην Αθήνα την εποχή εκείνη, αποτυπώνονται άψογα οι δολοπλοκίες και το πολιτικό σκηνικό εκείνης της εποχής με τα σκάνδαλα των πολιτικών, κάτι που στη χώρα μας παραμένει ακόμη, τον ρόλο που παίζει η θρησκεία και η αμάθεια στους απλούς ανθρώπους. Είναι ένα βιβλίο πολυεπίπεδο, στο οποίο ο συγγραφέας εμβαθύνει στο θέμα του και αποτυπώνει άψογα τη πολιτική και κοινωνική ζωή της Αθήνας εκείνη την εποχή. Το θετικό είναι ότι χρησιμοποιεί μια γλώσσα κινηματογραφική, μέσα από την οποία κατορθώνει να περάσει τα μηνύματά του στον αναγνώστη.

Αναρτήθηκε από: akamas | Φεβρουαρίου 8, 2018

Συνέντευξη Νίκου Φαρούπου

Ένα δύσκολο θέμα όπως ο Εφιάλτης πιστεύω ότι αξίζει ιδιαίτερης προσοχής, είναι ένα δύσκολο θέμα για ένα λογοτεχνικό βιβλίο. Έτσι, ο συγγραφέας; μας δίνει κάποιες επιπλέον πληροφορίες για το έργο του απατώντας σε μερικές ερωτήσεις μου.

  1. Κεντρικό πρόσωπο του βιβλίου σας είναι ο Εφιάλτης. Πως αποφασίσατε να ασχοληθείτε με το άτομο που χαρακτηρίζεται ως ο μεγαλύτερος προδότης στην ιστορία της Ελλάδας;

 

Διαβάζοντας και ξαναδιαβάζοντας βιβλία για τη μάχη των Θερμοπυλών, γιατί έγραφα ένα ιστορικό μυθιστόρημα, έπεφτα διαρκώς πάνω σε αντιφατικές πληροφορίες για την προδοσία και τους προδότες, με αποτέλεσμα σιγά σιγά να διακρίνω όλο και πιο καθαρά τις υπερβολές και τις ανακολουθίες των ιστορικών της εποχής και να κατανοήσω γιατί είχαν υποστεί τόσο δυσμενείς κριτικές από νεότερους ιστορικούς. Όταν έπεσε στα χέρια μου το σύγγραμμα ‘’περί της Ηροδότου κακοηθείας’’, του Πλούταρχου, μου δημιουργήθηκαν ακόμα περισσότερες απορίες και άρχισα να ερευνώ πιο συστηματικά τα αίτια την απρόσμενης, όπως αποδεικνύεται, ήττας των Θερμοπυλών, παρά τον εξωραϊσμό της από την επίσημη ιστορία, και την απλοποίηση του τύπου ‘’εκείνοι ήταν πάρα πολλοί, εμείς ελάχιστοι και μάλιστα προδοθήκαμε’’. Βάλθηκα λοιπόν να ξεψαχνίζω όσες λεπτομέρειες ήταν δυνατόν να βρω για τη μάχη των Θερμών Πυλών, και συνάμα περισσότερες πληροφορίες για τον Εφιάλτη και την περίφημη προδοσία του.

Όσο έψαχνα τόσο υποψιαζόμουν όλο και πιο έντονα ότι ‘’κάποιο λάκκο είχε η φάβα’’. Το γεγονός μάλιστα ότι δεν είχε ασχοληθεί κανείς έλληνας ή ξένος ιστορικός ειδικά με το θέμα αυτό, αν και αμέτρητοι -κυρίως ξένοι ιστορικοί- έχουν σχολιάσει λέξη προς λέξη, φράση προς φράση, ό,τι έχει αναφέρει ο Ηρόδοτος, αλλά και άλλοι αρχαίοι ιστορικοί, για τη θρυλική μάχη, παρατήρησα εντούτοις πως σε ό,τι αφορά τον Εφιάλτη και την πράξη του δεν υπάρχει τίποτα περισσότερο από τις ελάχιστες προστάσεις που έγραψε ο Ηρόδοτος. Προφανώς γιατί είναι τόσο γοητευτικά αντιπαθητική η φιγούρα αυτή, και τόσο ελκυστικό το παραμύθι ότι 300 Σπαρτιάτες σταμάτησαν 2-4 εκατομμύρια Πέρσες, ώσπου στο τέλος ηττήθηκαν με προδοσία πέφτοντας μέχρις ενός, ώστε το αφήνεις ανέγγιχτο στους αιώνες των αιώνων σαν ένα υπέροχο παράδειγμα γενναιότητας και αυτοθυσίας. Βεβαίως αν αφαιρέσει κανείς τις υπερβολές, ούτε εκατομμύρια Πέρσες υπήρξαν, μεταξύ 300 – 800 χιλιάδων τους εκτιμούν οι σύγχρονοι ιστορικοί, αλλά ούτε μονάχα 300 Σπαρτιάτες και 700 Θεσπιείς υπεράσπισαν το (εντοιχισμένο) στενό πέρασμα των Θερμοπυλών, αλλά 7.000 πάνοπλοι Έλληνες συνολικά. Βεβαίως από αυτούς παρέμειναν μέχρι το τέλος και θυσιάστηκαν 298 Σπαρτιάτες, 700 Θεσπιείς, 400 δημοκράτες Θηβαίοι, 1000 Πελοποννήσιοι (βοηθητικοί είλωτες), και 80 Μυκηναίοι. ΟΙ άλλοι έφυγαν επειδή… δεν ήθελαν να μείνουν. Κι όσο για την προδοσία τα λέμε με λεπτομέρειες στο βιβλίο, το οποίο, κι αυτό δεν πρέπει να το ξεχνάμε, είναι ένα μυθιστόρημα, και ως εκ τούτου έχει τις απαραίτητες συμβάσεις του,  αλλά και που όμως έχει εξαντλήσει τα ιστορικά στοιχεία του θέματος που αναπτύσσει ώστε να κερδίσει τον αναγνώστη η αληθοφάνειά του και στην αναπαράσταση της εποχής και στην αναπαράσταση της μάχης και στην μυθιστορηματική ανάπτυξη της ζωής ενός κυνηγημένου ανθρώπου, χαρακτηρισμένου ως προδότη, του Εφιάλτη.

 

 

  1. Μας παρουσιάζεται μια πιθανή απολογία του.  Που στηριχτήκατε για να μας δώσετε αυτή τη πιθανή απολογία του;

 

Η πιθανή απολογία του στηρίχτηκε στην πιθανή επιχειρηματολογία του, ένα μείγμα ιστορικών δεδομένων αλλά και δημιουργικής φαντασίας. Επισημαίνω και πάλι ότι δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι πρόκειται για ένα μυθιστόρημα και όχι για ένα ιστορικό πόνημα, άλλωστε τα ιστορικά δεδομένα που έχουμε, ομολογουμένως δεν είναι πολλά. Αρκούν όμως για να σπείρουν αμφιβολίες σε μια δίκη του Εφιάλτη, αν εκείνος παρουσιαζόταν στο δικαστήριο μετά από χρόνια και ζητούσε αναψηλάφηση της δίκης. Είναι γνωστό ότι καταδικάστηκε ερήμην από τους Πυλαγόρες (βλέπε Αμφικτυονία) αφού φοβήθηκε να παρουσιαστεί για να απολογηθεί στις κατηγορίες και κατέφυγε στη γειτονική Θεσσαλία με αποτέλεσμα να επικηρυχτεί.

 

 

  1. Ποιος θεωρείτε ότι ήταν ο ρόλος του Εφιάλτη στην ιστορία;

 

Το πιθανότερο είναι ότι έπαιξε το ρόλο του ‘’καθάρματος’’, σε μία δίκη εκ των προτέρων χαμένη. Χρησιμοποιήθηκε δηλαδή για να καθάρει μια απρόσμενη ήττα που προκλήθηκε από στρατηγικά λάθη αλλά και τη φυγομαχία πολλών ελληνικών πόλεων. Ανέκαθεν οι λαοί χρησιμοποιούσαν ένα εξιλαστήριο θύμα, για να γλιτώσουν οι πολλοί -και συνήθως σημαντικοί- ένοχοι. Το βλέπουμε συχνά και σήμερα. Δεν είναι βέβαιο ότι ο Εφιάλτης πρόδωσε και δεν είναι βέβαιο ότι η ήττα στις Θερμοπύλες οφείλεται στην προδοσία του Εφιάλτη ή των άλλων που αναφέρονται ως πιθανοί προδότες. Επίσης, αν ο Εφιάλτης ήταν ο προδότης θα μπορούσε να βρει καταφύγιο στην αυλή του Μεγάλου Βασιλιά, όπως βρήκαν κατά καιρούς θερμή φιλοξενία πολλοί Έλληνες βασιλείς, αριστοκράτες, προδότες και μη. Απεναντίας, αν και επικηρυγμένος, επέστρεψε μετά από χρόνια στην πόλη του και τον σκότωσαν για λόγους άσχετους  με την προδοσία, όπως γνωρίζουμε.

 

 

  1. Στην απολογία αυτή ο Εφιάλτης φέρεται ότι απευθύνεται στον Αριστοκλή, ένα Σπαρτιάτη φίλο του.  Ποιος ο λόγος που σας οδήγησε να χρησιμοποιήσετε ένα τέτοιο τέχνασμα;

 

Ξέρουμε ότι οι Σπαρτιάτες τον είχαν επικηρύξει, αφού πίστευαν ότι εκείνος έφταιγε για το χαμό των μαχητών τους στις Θερμές Πύλες. Γι’ αυτό και τίμησαν τον δολοφόνο του, τον Τραχίνιο Αθηνάδη, ο οποίος, όπως γράφει ο Ηρόδοτος ‘’δεν σκότωσε τον Εφιάλτη λόγω της προδοσίας αλλά για κάποιον άλλο λόγο που θα εξηγήσω παρακάτω’’. Δυστυχώς όμως ‘’ξεχνάει’’ ή παραλείπει να μας εξηγήσει, όπως υπόσχεται. Ξέρουμε επίσης ότι στην περιοχή της Τραχίνας, κοντά στα μέρη του Εφιάλτη, κατοικούσαν από πολύ παλιά Δωριείς, που είχαν την προστασία της Σπάρτης. Άρα θα υπήρχε εκεί και κρυπτεία, οι περίφημες κατασκοπευτικές μονάδες της Σπάρτης. Ξέρουμε ακόμα ότι στην περιοχή της Θεσσαλίας και πέριξ εξέτρεφαν τα περίφημα θεσσαλικά άλογα και ότι πολλοί ευκατάστατοι πολίτες της Σπάρτης (ναι υπήρχαν και τέτοιοι, τα περί ισότητας και ‘’κομμουνισμού’’ στην αρχαία Σπάρτη είναι μισές αλήθειες) λάμβαναν μέρος στους Ολυμπιακούς αγώνες, με μεγάλη επιτυχία, στις αρματοδρομίες. Η φιλική σχέση του Εφιάλτη με έναν Σπαρτιάτη, επιφανή Όμοιο και μάλιστα Ολυμπιονίκη αρματοδρομίας, στον οποίο ο Εφιάλτης προμήθευε θεσσαλικά άλογα, είναι μια από τις τρεις κύριες συμβάσεις του μυθιστορήματος που οδηγούν την πλοκή.  Οι άλλες δύο είναι ότι ο Εφιάλτης επιβιώνει μέχρι τα βαθιά γεράματα και η τρίτη ότι σπεύδει, μεταμφιεσμένος σε Βοιωτό αξιωματούχο, να συναντήσει στην Ολυμπία, το 444 π.Χ. τον ίδιο τον Ηρόδοτο σε μια προσπάθεια να του αλλάξει την άποψη περί της προδοσίας του ώστε να μην τον καταριούνται οι  Έλληνες εις τους αιώνες των αιώνων.

 

 

  1. Στα ιστορικά μυθιστορήματα δεν συνηθίζεται να παρουσιάζεται βιβλιογραφία στο τέλος. Εσείς παραθέτετε. Ποιος ο λόγος που σας ώθησε σε μια τέτοια κίνηση;

 

Έχετε δίκιο. Η αλήθεια είναι πως, αν και αρκετοί από τους ήρωες του βιβλίου είναι υπαρκτά ιστορικά πρόσωπα και η μάχη των Θερμοπυλών έχει μελετηθεί εξονυχιστικά ώστε να είναι ιστορικά ακριβής, όσον αφορά τις πηγές, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το παρόν βιβλίο ‘’Εφιάλτης, η Απολογία’’ είναι ουσιαστικά προϊόν μυθοπλασίας και όχι ένα ιστορικό πόνημα.

Είναι λοιπόν ευνόητο πως πολλές από τις σημειώσεις, το Παράρτημα, καθώς και η βιβλιογραφία στο τέλος του βιβλίου, θα μπορούσαν να απουσιάζουν. Ένιωσα όμως την υποχρέωση, για λόγους αληθοφάνειας και όχι για επίδειξη διδακτισμού, να αναφέρω τις πηγές ώστε να βοηθήσω τον αναγνώστη να στοχαστεί πάνω σε ιστορικά γεγονότα που δεν έχουν ερμηνευτεί επαρκώς από τους αρχαίους αλλά και τους νέους ιστορικούς.

 

 

  1. Το βιβλίο σας χρειάστηκε αρκετή μελέτη. Θέλετε να μας περιγράψετε πως ακριβώς κινηθήκατε;

 

 

Το ιστορικό μυθιστόρημα τα έχει αυτά. Αν θες να είσαι συνεπής με την εποχή πρέπει να ρίξεις πολύ δουλειά. Κι αν ο ήρωάς σου αφηγείται σε πρώτο πρόσωπο την ιστορία σου, πρέπει να ρίξεις ακόμα περισσότερη δουλειά, αφού οφείλεις να είσαι ακριβής στα πραγματολογικά όπως και στα ιστορικά στοιχεία. Ένα ταξίδι να πάει ο ήρωάς σου και πρέπει να μελετήσεις βιβλία και χάρτες, αν τον καλέσουν για φαγητό τα ίδια, αν παρανομήσει ή σκοτώσει επίσης –υπάρχει τελετουργικό για όλα αυτά. Αν ερωτευτεί θα ακολουθήσει κανόνες, όλη του η καθημερινότητα, η κάθε πράξη, κοινωνική, πολιτική, συναισθηματική του ήρωά σου, χρειάζεται μελέτη. Μπορείς βεβαίως να τα γλιτώσεις όλα αυτά γράφοντας αφηρημένα και περιγράφοντας αόριστα, όπως ας πούμε:

‘’Ξεκινήσαμε το ταξίδι και το πρωί της επόμενης μέρας φτάσαμε στην Αθήνα’’. Δεν περιγράφεις τίποτα από το ταξίδι και γλιτώνεις 15 μέρες διάβασμα και μελέτη χαρτών.

Προσωπικά δεν μου ταιριάζει η φράση ‘’γλιτώνω δουλειά’’.  Όταν ασχολούμαι με ένα θέμα μου αρέσει να το  ψάχνω από παντού. Γι’ αυτό και η μόνη κριτική που δεν δέχομαι είναι η λέξη ‘’προχειρογραμμένο’’. Μόνο ένας που ‘’προχειροβλέπει’’ μπορεί να το πει αυτό για γραπτό μου.  Όλες οι άλλες παρατηρήσεις δεκτές.

Και πάλι ο ΜαρξΈνα σημαντικό Ιταλό φιλόσοφο μας παρουσιάζουν οι εκδόσεις ΚΨΜ με το βιβλίο αυτό, ένα φιλόσοφο που προσπαθεί να επαναπροσεγγίσει τον Μαρξ και να τον τοποθετήσει και πάλι στην εποχή μας. Προσπαθεί να μας δείξει πως πρέπει να διαβαστεί και να εφαρμοστεί το έργο του Μαρξ σε μια εποχή όπου η ελεύθερη αγορά αφαιρέι και τα λίγα εναπομείναντα δικαιώματα των εργαζομένων και τον οδηγούν στη πλήρη εξαθλίωση. Το φάντασμα του Μαρξ συνεχίζει να τρομοκρατεί τους καπιταλιστές όσο και αν επιμένουν να μιλούν για το τέλος της ιστορίας και ονειρεύονται τη παντοκρατορία τους.

Older Posts »

Kατηγορίες